Πως να αντιμετωπίσετε την κτητικότητα του σκύλου.

Home / Σκύλος / Πως να αντιμετωπίσετε την κτητικότητα του σκύλου.
Πως να αντιμετωπίσετε την κτητικότητα του σκύλου.

Η κτητικότητα στη τροφή είναι ένα συνηθισμένο πρόβλημα συμπεριφοράς που συναντάμε σε σκύλους κάθε μεγέθους και φυλής. Μπορεί να του προσφέρετε όσο τροφή θέλει, αλλά να επιμένει να την φυλάει, ακόμα κι όταν είναι χορτάτος. Αυτό συμβαίνει γιατί ο σκύλος έχει βαθύτερα αποτυπωμένη αυτή τη συμπεριφορά κι όσο βαθιά είναι, τόσο πιο προσεκτικοί πρέπει να είστε.

Είναι επικίνδυνο να προσπαθήσετε να του δείξετε “ποιος είναι ο αρχηγός”, να τον κάνετε να δηλώσει υποταγή και άλλες ξεπερασμένες μεθόδους, καθώς το πιο πιθανό είναι εσείς να δαγκωθείτε κι ο σκύλος να αποδειχτεί ο “αρχηγός”. ‘Εχει δόντια και θα τα χρησιμοποιήσει, αν επιμένετε να μετατρέπετε κάθε γεύμα του σε μια μάχη. Αυτές οι μέθοδοι μπορεί να δείχνουν να “δουλεύουν” σε ορισμένους σκύλους, αλλά το ρίσκο είναι πολύ μεγάλο, αν η συμπεριφορά είναι βαθιά αποτυπωμένη ή ο σκύλος έχει έναν δυναμικό χαρακτήρα.

Γιατί παρουσιάζει κτητικότητα;

Η συμπεριφορά αυτή μπορεί να έχει ρίζες απ’ όταν ακόμα θήλαζε. Μία γέννα με πολυάριθμα κουτάβια, συχνά δημιουργεί μια ανταγωνιστικότητα μεταξύ τους, καθώς προσπαθούν να προλάβουν να τραφούν. Ένα πρώτο μάθημα επιβίωσης, πριν ακόμα ανοίξουν τα μάτια….

Όταν απογαλακτίσουν τα κουτάβια, μερικοί εκτροφείς ταΐζουν σε ένα μπολ, οπότε η ανταγωνιστικότητα καλλιεργείται κι ενδυναμώνεται και σε αυτό το στάδιο.

Σε πολλές περιπτώσεις, κτητικότητα δημιουργεί ο ίδιος ο δεσπότης. Θέλοντας να δείξει ποιος είναι ο “αρχηγός” παίρνει την τροφή από τον σκύλο, ο οποίος αρχικά μπορεί να μην αντιδράσει αλλά στην πορεία θα αποτυπωθεί στο μυαλό του ότι η παρουσία του δεσπότη σημαίνει ότι θα χάσει αυτό που έχει και ξεκινάνε τα πρώτα δείγματα κτητικότητας.

Αυτό το πρόβλημα συμπεριφοράς είναι επίσης πολύ συνηθισμένο σε υιοθετημένους, πρώην αδέσποτους σκύλους. Είναι αυτονόητο ότι γι΄αυτούς η διεκδίκηση της τροφή ήταν ζωτικής σημασίας.

Πως εκδηλώνεται;

Συνήθως το μόνο που θεωρείται σύμπτωμα είναι το γρύλισμα. Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι το πρώτο δείγμα κτητικότητας. Πριν γρυλίσει, ξεκινάει να τρώει πιο γρήγορα, μετά αποκτά ακαμψία πάνω από το μπολ του, συχνά το καλύπτει με το σώμα, μας κοιτάει με το κεφάλι χαμηλωμένο και τις κόρες διεσταλμένες. Μετά ακολουθεί το γρύλισμα.

Για το γρύλισμα υπάρχει ταμπού και συχνά οι δεσπότες το παίρνουν πολύ προσωπικά. Το γρύλλισμα είναι μια προειδοποίηση και δεν πρέπει να την “διορθώνουμε” και να θυμώνουμε. Αν τιμωρήσουμε τον σκύλο που μας προειδοποιεί, κουκουλώνουμε το πρόβλημα, δεν το λύνουμε. Τον μαθαίνουμε να μην προειδοποιεί και το αποτέλεσμα συχνά είναι να δαγκώσει χωρίς προειδοποίηση, ότι ακριβώς του διδάξαμε.

Η κτητικότητα στη τροφή είναι ένα πρόβλημα που μπορεί να είναι 100% επιλύσιμο, χωρίς να γίνεται μάχη κάθε φορά που ταΐζετε τον σκύλο.

Ανεξάρτητα από την ηλικία του, μπορείτε να αλλάξετε αυτή τη συμπεριφορά.

Υπάρχουν λοιπόν δυο λύσεις:

α. Διαχείριση του προβλήματος. Ο πιο ασφαλής τρόπος, ο σκύλος δεν έχει την ευκαιρία να εκδηλώσει την συμπεριφορά, οπότε δεν ενδυναμώνεται κι εσείς δεν χρειάζεται να πάρετε κανένα ρίσκο. Απλά τοποθετείτε το μπολ του σκύλου σε ένα ήσυχο μέρος, δεν τον ενοχλείτε και το μαζεύετε όταν τελειώσει. Δεν απαιτεί χρόνο από μέρους σας και το πρόβλημα λύνεται έτσι απλά.

β. Αντιστροφή των συναισθημάτων του σκύλου. Αν θέλετε να διαθέσετε χρόνο να ασχοληθείτε, θα πρέπει να δείξετε στον σκύλο ότι δεν αποτελείτε απειλή κι όχι ποιος είναι ο αρχηγός. Υπάρχουν διάφορες τεχνικές ανάλογα με το μέγεθος του προβλήματος. Θα πρέπει να δείτε από πια απόσταση ξεκινάει να δείχνει ο σκύλος τα πρώτα δείγματα και να δουλέψετε από εκεί. Ίσως πετώντας του μερικές λιχουδιές. Έτσι το άκαμπτο σώμα με το έντονο βλέμμα, θα διαδεχθεί ένα όρθιο σώμα με ουρά που να κουνιέται χαρούμενα, χαλαρά χείλη και απαλό βλέμμα. Τότε μπορείτε να προχωρήσετε πιο κοντά.

Μεγάλη προσοχή, ότι αντιστρέψατε τα συναισθήματα του για την δική σας προσέγγιση, δεν σημαίνει ότι ο σκύλος θα το γενικεύσει για όλους.

Όταν υπάρχουν κι άλλα μέλη στην οικογένεια, θα πρέπει να επαναλάβετε το ίδιο. Ειδικά όταν υπάρχουν μικρά παιδιά, ακόμα κι όταν είστε στην διαδικασία να δουλεύετε το πρόβλημα, καλό είναι να καταφεύγετε στην διαχείριση του προβλήματος, γιατί πάνω απ΄ολα είναι η ασφάλεια.